Mijn verhaal
Op 2 oktober 1977, na 9 maanden en 3 weken veilig in mijn moeders buik te hebben gezeten, kwam ik op de wereld en kreeg ik de naam Ilya Timp.
Ik kroop achteruit en was vrij eigenwijs. Het schijnt dat ik dat nu nog steeds ben. Met mijn ouders aan mijn zijde leerde ik de wereld ontdekken. Ze gaven mij onvoorwaardelijke liefde en daar ben ik ze eeuwig dankbaar voor. Tuurlijk zijn er ook minder mooie momenten in mijn leven geweest maar het heeft me uiteindelijk gevormd tot wie ik nu ben en daar ben ik trots op. Nu ben ik zelf moeder van twee prachtige kinderen en heb ik zelf mogen ervaren wat dat eigenwijze nu precies inhield.
Hoe Engelpost tot stand is gekomen is eigenlijk begonnen met een handgeschreven brief van mijn oma. Deze ontving ik tijdens mijn examen, ze wenste mij hierin succes. Hier was ik zo blij mee dat ik het briefje al die jaren bewaard heb.
Op 31 december 1998 overleed mijn oma op 69 jarige leeftijd. Dit was geheel onverwachts. Naderhand had ik zoveel vragen. Wat wist ik nu eigenlijk van haar? Hoe was haar jeugd? Waar genoot ze van? Wat voor mooie herinneringen droeg ze bij zich et cetera.
Tuurlijk hoorde je weleens verhalen alleen nu ze er niet meer is had ik opeens zoveel meer vragen. Het is zo een gemis. Had zo graag nog iets van haar gehoord. Het deed me dan ook goed om haar handgeschreven brief bij me te hebben, Zo voelde ze toch nog een beetje bij me.
En dan op 18 februari 2023 overleed mijn moeder, ook op 69 jarige leeftijd. Weer zo abrupt uit mijn leven. Weer heb ik geen afscheid mogen nemen. Zeggen hoeveel ik van haar houd, hoe dankbaar ik haar ben. Weer heb ik zoveel vragen en telkens weer breekt mijn hart als ik vertel dat ik haar zo mis. Ze gaf me mijn naam en droeg me meer dan 9 maanden in haar buik. Ze gaf me het leven en vanaf die ene dag, 18/02/2023, zal het nooit meer hetzelfde zijn.
Mijn eerste verjaardag zonder haar was dan ook zwaar en in datzelfde jaar was ook hun 50 jarig huwelijk. Wat zo mooi had moeten zijn was nu zo een leegte.
Woorden blijven vaak onuitgesproken totdat het te laat is en dat bracht me op dit mooie idee. Hoe mooi zou het zijn als enkele weken/maanden na uw overlijden een brief wordt verzonden naar uw dierbare. Een brief waarin u mooie herinneringen deelt of die onuitgesproken liefdevolle woorden op papier zet. En zo ontstond Engelpost.
Foto:
Hier ziet u 3 generaties, links mijn moeder, in het midden mijn oma en rechts ben ik.
Deze foto is me zo dierbaar.
Hier hadden we een super gezellige bingo avond. Hier genoot mijn oma altijd zo van. Wat heb ik die avond gelachen.
Op dat moment niet wetende dat dit de laatste foto zou zijn die van ons gemaakt werd.
Niet veel later overleed mijn oma en opeens had ik zoveel vragen.
Wat wist ik nu eigenlijk van mijn oma? wat vond ze leuk om te doen, hoe was voor haar de oorlog et cetera.
Werk / Opleiding
Ik werk sinds 13 januari 2002 voor dezelfde werkgever. Hier werk ik nu parttime als Customer Service Medewerker Binnendienst. Op 5 juli 2025 heb ik mijn 2-jarige HBO diploma als Holistisch Therapeut behaald. Hier zijn onder andere thema's als rouw en verlies behandeld. Mede door deze opleiding, verschillende cursussen en mijn eigen ervaringen is Engelpost tot stand gekomen. Waar ik enorm trots op ben.